΄΄Αν το όραμα και η ελπίδα μετρούνταν σε χρόνια,θα ήταν νέα σε ηλικία. Θα ήταν παιδιά.΄΄

Είχε πει σε μία συνέντευξή της σε πλήθος ακροατών μπροστά,η μεγάλη εν ζωή ποιήτρια της νεότερης λογοτεχνικής γενιάς Κική Δημουλά. Και στ'αλήθεια το λογοτεχνικό της ένστικτο έπιασε το παλμό της εποχής,κάθε εποχής. Και είναι κρίμα και άδικο ν' αποδίδουμε στους νέους τα ολέθρια αποτελέσματα των δικών μας παραλείψεων,των δικών μας αμαρτιών ή ανεκπλήρωτων ονείρων μας. Είναι μάλλον ένα ακόμη έγκλημα που προσθέτουμε στα τόσα μας άλλα,να φορτώνουμε στους νέους τον κόσμο που εμείς φτιάξαμε. Γι' αυτό και εκείνοι αντιδρούν. Ο σύγχρονος άνθρωπος,αυτός των δυτικών κοινωνιών χαρακτηρίζεται από απάθεια ,από αδιαφορία σε ότι δεν τον αγγίζει προσωπικά. Τώρα το μεγάλο ζητούμενο είναι το χρήμα,που συνεπάγεται η υπερπαραγωγή και καταλήγει στην υπερκατανάλωση. Όλα αυτά οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια στον κυνισμό που ολοένα και αυξάνει. Έτσι αντιμετωπίζει ο σύγχρονος δυτικός το πρόβλημα του άλλου που μπορεί να είναι πρόβλημα ζωής ή θανάτου. Αλλά αυτό τον καθιστά παγερά αδιάφορο. Όσο αδιάφορα εκείνος ο αστυνομικός σκότωσε το 15άχρονο Αλέξανδρο. Έτσι από άτομα τέτοιου είδους,απαθή συγκροτούνται οι σύγχρονες ανεπτυγμένες κοινωνίες. Βέβαια, το να συζητά κανείς και να προβληματίζεται πάνω σε όλα αυτά που συμβαίνουν θέλει αντοχή και γερά νεύρα. Προπάντων θέλει και συνείδηση. Αλλά αυτήν,προτιμούν οι περισσότεροι να την υπνωτίζουν. Κλείνονται στο πλούσιο σπίτι τους,απολαμβάνουν τα πανάκριβα αγαθά τους,μη σκεπτόμενοι τι συντελείτε έξω από την πόρτα τους. Όμως αυτή η στάση είναι το ίδιο ένοχη με όσους εγκληματούν κατά του ανθρώπου,κατά των ελευθεριών και των δικαιωμάτων,κατά των φτωχών και των πεινασμένων. Το ν' αποδίδουμε όλα τα κακά επί της γης στους νέους κάθε εποχής, αξίζει την πιο σκληρή τιμωρία. Ένα είναι βέβαιον:Οι νέοι με τις δικές τους ελπίδες-έστω και αν αποδειχθούν φρούδες-με τα δικά τους οράματα-έστω και αν φανούν στο τέλος ψευδαισθήσεις-είναι η συνέχειά μας. Και αν σε αυτήν εμείς οι ίδιοι δεν πιστέψουμε και δεν πειστούμε,μόνο αυτό αρκεί για να θεωρηθούμε ανάξιοι τους. Και τότε έχουμε διαγράψει και εμάς...

Ας ελπίσουμε ότι τα τελευταία γεγονότα θα αποτελέσουν έναυσμα για αφύπνιση και αντίδραση στο παραπάνω φαινόμενο.