Η Μελίνα, η Μελίνα μας, η αγαπημένη Μελίνα των μαρμάρων,της Αθήνας,η Ελληνίδα με το πλατύ χαμόγελο και τη βαθιά αγάπη για ό,τι το Ελληνικό έφυγε από κοντά μας στις 6 Μαρτίου του 1994,αφού πάλεψε με τον καρκίνο,αφήνοντας την τελευταία πνοή της σε νοσοκομείο της Ν. Υόρκης,αλλά και ένα τεράστιο έργο πίσω της.

Θα λέγαμε ότι είναι τουλάχιστον Ιεροσυλία και η υποψία ότι υπάρχουν σήμερα Έλληνες που λένε ότι δεν τη γνωρίζουν και πως ήταν απλώς μια ηθοποιός. Σε πείσμα εγώ θ' αναφέρω αποσπάσματα λόγων της,πράξεις της και αποφάσεις που σημάδεψαν τον τόπο μας και την εποχή μας. Αυτός είναι ο τρόπος ν'αποτίσουμε έναν ελάχιστο φόρο τιμής σε μία από τις μεγαλύτερες ελληνικές προσωπικότητες του 20ου αιώνα και να πληροφορήσουμε τους αδαείς και τους απαίδευτους ότι δεν επιτρέπεται τέτοιες φυσιογνωμίες να μην τις γνωρίζουν ή να τις αγνοούν.
Γεννήθηκε το 1920 στην Αθήνα. Γόνος πλούσιας και αριστοκρατικής οικογένειας και εγγονή του δημάρχου Σπύρου Μερκούρη. Σπούδασε υποκριτική και πήρε το 1ο βραβείο στις κάννες με την ταινία ''Ποτέ την Κυριακή'' υποδυόμενη την Ίλια,μία Ελληνίδα πόρνη καλόκαρδη κ'ευφυέστατη. Το απαράμιλλο ταμπεραμέντο της και η έκδηλη αγάπη της για την Ελλάδα και τον Ελληνικό τρόπο ζωής έκαναν διάσημη την ίδια αλλά και τη χώρα μας στη δεκαετία του ΄60.
Όταν το 1967 τον Απρίλιο βρισκόταν στις Η.Π.Α έγινε το στρατιωτικό πραξικόπημα της Χούντας και αμέσως κινητοποιήθηκε και άρχισε να δίνει συνεντεύξεις κατά της δικτατορίας που είχε επιβληθεί στην Ελλάδα. Λίγο αργότερα της αφαίρεσαν την Ελληνική ιθαγένεια και δήμευσαν την περιουσία της. Όμως δεν έπαψε ούτε και τότε να μιλά με θάρρος,να οργανώνει πορείες και διαδηλώσεις να δίνει ομιλίες και να κάνει απεργίες πείνας ως την πτώση της δικτατορίας. Σκοπός της ήταν η αποκατάσταση της δημοκρατίας,ακόμη και τότε που έγιναν τρεις απόπειρες δολοφονίας της που-ευτυχώς-απέτυχαν.
Η ίδια τότε δήλωνε: ''Γεννήθηκα Ελληνίδα. Θα πεθάνω Ελληνίδα". Η μητέρα της πεθαίνει μέσα στη μαύρη επταετία. Της επετράπη να παρακολουθήσει την κηδεία για μία ώρα και με συνοδεία αστυνομικών επιβιβάστηκε στο αεροπλάνο που θα τη μετέφερε στη Γαλλία.

Η Χούντα έπεσε. Το 1981 εκλέγεται βουλευτής του ΠΑΣΟΚ και τοποθετείτε στο υπουργείο Πολιτισμού. Ο άνδρας της Ζυλ Ντασέν την ακολουθεί στην Ελλάδα. Από τη θέση του Υπουργού Πολιτισμού η Μελίνα ασχολείται συστηματικά με την βελτίωση και την ανάδειξη της σύγχρονης Αθήνας. Έδωσε ιδιαίτερη έμφαση στις εργασίες της αναστήλωσης των μνημείων της Ακρόπολης, ενώ προκήρυξε διεθνή αρχιτεκτονικό διαγωνισμό για τη δημιουργία του νέου Μουσείου της Ακρόπολης. Καθιέρωσε τη δωρεάν είσοδο των Ελλήνων πολιτών στα Μουσεία και τους αρχαιολογικούς χώρους . Διοργάνωσε σειρά εκθέσεων τόσο των προϊόντων της πολιτιστικής μας κληρονομιάς, όσο και της σύγχρονης Ελληνικής τέχνης και στις πέντε ηπείρους της γης.Έδωσε πρωτεραιότητα στην προστασία της νεώτερης αρχιτεκτονικής μας κληρονομιάς προωθώντας την αναστήλωση σημαντικών κτιρίων σε ολόκληρη τη χώρα και κυρίως της Αθήνας. Αγόρασε και ανέθεσε το έργο της ανακατασκευής του κτιρίου μιουσικχόλ REX. δημιούργησε τον θεσμό των Δημοτικών περιφερειακών θεάτρων και συνέβαλε στην καθιέρωση των Συνόδων των Υπουργών Πολιτισμού της ΕΟΚ και η πρώτη Σύνοδος έγινε κατά την διάρκεια της Ελληνικής Προεδρίας στην ΕΟΚ. Με πρωτοβουλία της καθιερώθηκε ο θεσμός των πολιτιστικών πρωτευουσών της Ευρώπης, αναδεικνύοντας πρώτη πρωτεύουσα την Αθήνα, πανευρωπαϊκό λίκνο πολιτισμού με διεθνή ακτινοβολία.
Η Μελίνα Μερκούρη ''Η Ελληνίδα'' η μεγάλη μας ηθοποιός και πολιτικός,η μεγάλη μας αγωνίστρια όποτε τη χρειαστήκαμε, έφυγε από τη ζωή μετά από σκληρή μάχη με την επάρατη νόσο,ημέρα Κυριακή 6 Μαρτίου 1994. στο νοσοκομείο Memorial της Νέας Υόρκης. Η κηδεία της έγινε στο Α' Νεκροταφείο Αθηνών με τιμές Πρωθυπουργού.
Όταν σε μία κοινή συνέντευξη μπροστά στις κάμερες ξένων τηλεοπτικών δικτύων βρέθηκε με τον Άγγλο Υπουργό Πολιτισμού που τόλμησε να μιλήσει για ''Ελγίνεια Μάρμαρα'' εξερράγη και πιάνοντάς τον από το πέτο του κοστουμιού του τον έβρισε φωνάζοντας.
ΣΕ μία ομιλία της στην OXFORD UNION μίλησε για την επιστροφή των Μαρμάρων του Παρθενώνα ' ανέφερε "Υπάρχουν τα Μάρμαρα του Παρθενώνα. Δεν υπάρχουν Ελγίνεια Μάρμαρα. Όπως υπάρχει ο Δαβίδ του Michael Angelo. Υπάρχει η Τζοκόντα του Da Vinci. Υπάρχει η Capela sixtina. Δεν Υπάρχουν Ελγίνεια Μάρμαρα. "Και αλλού στην ίδια ομιλία, στον επίλογο αναφέρει προς την Αγγλική Κυβέρνηση "Κρατήσατε αυτά τα γλυπτά για δύο σχεδόν αιώνες. Τα φροντίσατε όσο καλύτερα μπορούσατε, γεγονός και για το οποίο σας ευχαριστούμε. Όμως τώρα στο όνομα της δικαιοσύνης και της ηθικής, παρακαλώ, δώστε τα πίσω...!! Κάποτε είχε μάλιστα πει "όποιος δεν έχει παρελθόν,δεν έχει παρόν".
Λίγο πριν φύγει από την Ελλάδα, άφησε στο υπουργικό της γραφείο ένα πακέτο τσιγάρα και ένα σημείωμα που έγραφε "Κανείς δεν αξίζει το δάκρυ σου και αυτός που το αξίζει δεν σε κάνει να κλαις " .

Όταν τα Μάρμαρα του Παρθενώνα επιστρέψουν στο φυσικό τους χώρο, εκεί όπου δικαιωματικά ανήκουν Γι' αυτή τη στιγμή η Μελίνα είχε πει "Όταν αυτά αγγίξουν το χώμα της Ελλάδας, εγώ θα ζωντανέψω και θα κάνω μια βόλτα στην Αθήνα, χορεύοντας από χαρά". Η Μελίνα, η Μελίνα μας,η αγαπημένη Μελίνα των Μαρμάρων της Αθήνας, η Μελίνα με το πλατύ χαμόγελο.