Επιστροφή και πάλι στα παλιά...

Ακόμα δε γύρισα από τις διακοπές και θέλω να επιστρέψω πάλη πίσω.
Νοσταλγώ όλες εκείνες τις μέρες και παράλληλα φοβάμαι μήπως δεν τις εκμεταλλεύτηκα όσο θα έπρεπε. Ο χρόνος, είναι άχρονος έχουμε πει...και πίσω δεν γυρνά...
Κλείνω τα μάτια και σκέπτομαι όλα όσα έχουν συμβεί και όλα όσα Θα συμβούν από εδώ και πέρα...απέναντί μας η ιστορία χιλιάδων χρόνων η οποία συνεχίζεται μέχρι και σήμερα, έχοντας ως όπλο της το μάτι του Ρα στην κορυφή της πυραμίδας να επιβλέπει τα πάντα...
Το Μάτι-μεγάλη ιστορία κουβαλά και αυτό... έχοντας ως μάρτυρα πάντα τον Άνθρωπο,το Μάτι κάθε ζωντανού πάνω στη γη που τα πάνθ' ορά...

Αν και ξέρω την πορεία των πραγμάτων...θέλει μεγάλη δύναμη, προπάντων θέλει σοφία "την όποια δεν ξέρω αν κατέχω" για να δεχτείς πώς κάποια πράγματα δεν μπορούν αλλάξουν και πως όλα έχουν μια λογική εξήγηση-Τίποτα δεν είναι τυχαίο... Τελειώνω λοιπόν με τούτη τη φράση που μου είπε ένας Δάσκαλος- Χίπης και ένας παλιός μαθητής του ''είναι καλύτερα ν' αφήνεις το χρόνο να τρέχει όπως το νερό''.