"Ο σύγχρονος πολιτικός λόγος υπολείπεται σε αλήθεια και σθένος"

Ο λόγος,γεννημένος ταυτόχρονα με τη λογική,οδήγησε τον άνθρωπο στην προσπάθεια να καθορίσει τον εαυτό του και τη συνύπαρξή του με άλλους ανθρώπους. Ως συνέπεια ο άνθρωπος αναζήτησε τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις του. Έπρεπε λοιπόν όλα αυτά να τα εντάξει σ' ένα πλαίσιο. Έτσι, γεννήθηκε ο πολιτικός λόγος΄η πρακτική του ονομάστηκε πολιτική. Αιώνες κύλησαν,δημιουργήθηκαν είδη καθεστώτων,δόθηκαν μάχες για την αναζήτηση του καλύτερου εξ αυτών,απαιτήθηκαν δικαιώματα,επιβλήθηκε με αγώνες η θεσμοθέτηση των δικαιωμάτων και ο πολιτικός λόγος εξελίχθηκε. Όμως,σήμερα διαπιστώνουμε ότι υπολείπεται συχνά-ευτυχώς,όχι πάντα-σε αλήθεια,σε δύναμη,σε υπευθυνότητα,σε γενναιότητα.
Σήμερα,κάτω από οποιοδήποτε καθεστώς,όλα τα κράτη διαθέτουν,λίγο ή πολύ,πολιτική έκφραση. Και όταν λέμε "πολιτική έκφραση"αυτή παρουσιάζεται ποικιλοτρόπως, είτε μέσω εξωτερικής πολιτικής,είτε απευθείας από το λαό-αυτό σημαίνει δημοκρατία-είτε μόνο μέσω ηγέτη-αυτό σημαίνει δικτατορία 'πάντως εκφράζεται. Επιπλέον,όσον αφορά τα λίγο η πολύ δημοκρατικά καθεστώτα,υπάρχουν νόμοι,θεσμοί,οργανωμένο κράτος,λειτουργική πολιτεία που αυτομάτως,θέλοντας και μη ,δημιουργεί την άποψη και τη στάση του πολίτη απέναντι σε θέματα που σχετίζονται με όλα αυτά. Τελευταίως,μία άποψη που επικρατεί είναι ότι όσοι ασκούν τον πολιτικό λόγο δε λένε πάντα την αλήθεια και δυσκολεύονται στην άσκηση αυτού ως προς την υπευθυνότητα Γιατί όμως συμβαίνει αυτό;Ποιοι λόγοι αναγκάζουν έναν πολιτικό να ψεύδεται και να μην έχει το θάρρος ν' αναλάβει τις ευθύνες των πράξεών του;

Οι λόγοι είναι πολλοί. Πρώτα απ' όλα είναι θέμα χαρακτήρα,προσωπικότητας και νοοτροπίας του ίδιου του πολιτικού. Ίσως, έχει ως ελάττωμα να μην έχει μάθει,να μην έχει διδαχθεί ότι η αλήθεια είναι τι πιο πρόσφορο έδαφος για την πρόοδο και την ευημερία όχι μόνο τη δική του,αλλά και ολόκληρου του λαού που εκπροσωπεί. Έπειτα,η υπευθυνότητα χαρακτηρίζει μάλλον ελάχιστους σήμερα,αφού η ίδια η σύγχρονη κοινωνία μας δεν την απαιτεί,αφού και αυτή είναι ευθυνόφοβη. Μεγαλώνοντας λοιπόν,σ' ένα τέτοιο κοινωνικό περιβάλλον ο πολιτικός,μιμείται το κοινωνικό γίγνεσθαι και έτσι λειτουργεί.
Επιπλέον,σήμερα απουσιάζει και η ηθική,αυτό που ονομάζουμε συνείδηση. Είναι εύκολο να λέμε ψέμματα,αλλά είναι πολύ δύσκολο-όταν αυτό αποκαλυφθεί, να επωμιστούμε το βάρος των ευθυνών μας. έτσι πολλοί πολιτικοί λειτουργούν κατ' αυτόν τον τρόπο. Τους λείπει η αντίληψη για το Δίκαιο,το άγραφο ή το γραπτό,απουσιάζει παντελώς η αίσθηση πως ό,τι πράξουμε θα το βρούμε μπροστά μας Αλλά αυτό είναι και θέμα παιδείας,πολιτισμού,εκλέπτυνση της ψυχής και του πνεύματος που θα έπρεπε να έχει γίνει μέτοχος από πολύ μικρή ηλικία εντός σχολικού χώρου και ο πολιτικός. Και απ' ότι φαίνεται η Παιδεία που του δόθηκε δεν ήταν εκείνη που θα τον έκανε συνειδητοποιημένο και υπεύθυνο άνθρωπο και πολίτη.
Εντωμεταξύ γνωρίζουμε ότι η άσκηση πολίτικης σχετίζεται με την οικονομία και μάλιστα άμεσα,εφόσον η πρώτη νομοθετεί ή και διέπεται από κανόνες που αφορούν την εγχώρια ή παγκόσμια οικονομία. Δυστυχώς όμως,ένας ψεύτης και ανεύθυνος πολιτικός σπάνια,σπανιότατα,μπορεί ν' αντισταθεί στο χρήμα,στη διαφθορά στη διαπλοκή. Και βέβαια,αν κάτι έστω και ως "καπνός χωρίς φωτιά"γνωστοποιηθεί ως οικονομικό σκάνδαλο από τα μέσα πληροφόρησης,δύσκολα αυτός ο πολιτικός μπορεί να επιχειρηματολογήσει,δυσκολότερα ν' αποδείξει την αθωότητά του,αν όλοι γνωρίζουν ότι ο πολιτικός του λόγος δεν είναι αληθής και ότι δεν αναλαμβάνει ποτέ καμία ευθύνη.

Όσοι ισχυρίζονται ότι η πολιτική είναι βρώμικη,ψεύδονται.Η πολιτική είναι απλά μια δουλειά που απαιτεί ιδιαίτερα καθαρούς ανθρώπους,επειδή είναι πολύ εύκολο,ασκώντας το επάγγελμα αυτό να σπιλωθούμε ηθικά. Είναι τόσο εύκολο,που χωρίς συνεχή επαγρύπνηση δεν μπορεί κανείς ούτε καν να το προσέξει. Με την πολιτική θα έπρεπε λοιπόν ν' ασχολούνται μόνο άνθρωποι ιδιαίτερα άγρυπνοι,ιδιαίτερα προσεκτικοί στο δέλεαρ υπαρξιακής αυτοεπιβεβαίωσης που φέρει μαζί της η πολιτική εξουσία...Βάτσλαβ Χάβελ.