Σ εσένα που η απουσία σου γίνεται γραφή

Ο φόβος,
όνομα ουσιαστικόν,
πολύ ουσιαστικόν...
όπως λέει και η Κική Δημουλά...

Τη Ζωή δε τη φοβάμαι,
έμαθα από μικρό παιδί στα δύσκολα,
και μπορώ να πω πως με επιτυχία, πλέον,καταφέρνω και αντιμετωπίζω τις δυσκολίες της...
έγινα κ εγώ σκληρή όπως βλέπεις
μόνο όμως με αυτούς που πρέπει...
είπαμε άλλωστε ότι τούτη η ζωή-εποχή
δυστυχώς είναι φτιαγμένη μόνο για τους δυνατούς...
και εγώ αυτό το κατάλαβα νωρίς...
Ας γυρίσουμε όμως στο φόβο
αν με ρωτούσες τη φοβάμαι πριν σε γνωρίσω,
θα σου έλεγα τίποτα
αν με ρωτήσεις τώρα..θα σου πω ένα πράγμα μόνο
φοβάμαι μη σε χάσω...
ξέρω, ξέρω την πορεία των πραγμάτων,
τα χουμε πει και ξαναπεί
υπάρχει όμως πίσω πάντα ο φόβος...
οι φόβοι για όλα από εδώ και πέρα... για να μην ξεχνάμε και τη Δημουλά
κάτι ήξερε εκείνη και το λεγε...

Σ εσένα λοιπόν που η απουσία σου γίνεται γραφή...