Προστατέψετε τα όνειρα μας

Κανένας ποτέ δεν αμφισβήτησε ότι όλος ο πολιτισμός, όλη η ανθρώπινη προσπάθεια, τα επιτεύγματα, η εξέλιξη στηρίχθηκαν στη δράση του εκάστοτε οργανωμένου πλήθους, σε αυτό που ονομάζουμε κοινωνία, κοινωνική ομάδα. Όμως, η κοινωνία, πέρα από τη διασφάλιση αγαθών και την προστασία δικαιωμάτων, συχνά ''δένει'' τους νέους. Τους εγκλωβίζει, θολώνει την κρίση τους, μηχανοποιεί την συμπεριφορά τους, καταστέλλει τη φαντασία και τη δημιουργικότητά τους. Θα μπορούσε να ισχυριστεί κανείς ότι η κοινωνία, για να διασφαλίσει την ύπαρξή της επιβάλλεται στους νέους. Σχηματοποιεί την ιδέα του ''πρέπει'' της υποχρέωσης, του πειθαναγκασμού και της πειθαρχίας. Η κοινωνία έχει συνηθίσει σε ό,τι με την πάροδο του χρόνου κρίθηκε ωφέλιμο και το κατοχυρώνει, το μεταβάλλει σε αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής της. Έτσι ό,τι διαφέρει, ακόμα και αν αυτό έχει να κάνει με συμπεριφορά την ξαφνιάζει και την ξενίζει. Και αρχικώς εξαπολύει αντιδράσεις.

Ποια στάση λοιπόν,πρέπει να κρατήσει ένας νέος που οραματίζεται κάτι καινούργιο; Ποια θέσει πρέπει να λάβει ο νέος στον οποίο ανήκει η πρωτοποριακή ιδέα και η απόδοσή της στην πράξη; Ποιες προϋποθέσεις οφείλει να διαθέτει, ώστε ν' αντέξει την πίεση που ασκεί η κοινωνία πάνω του; Είναι τελικά καιρός οι νέοι να πάρουν την θέση που τους αξίζει σε τούτη την κοινωνία. Πρέπει, όχι να δολοφονούνται, αλλά ν'αγκαλιάζονται, όχι να (ποτίζονται) με πλύση εγκεφάλου, αλλά με εμπειρίες αγάπης και δημιουργικότητας.

Το πιο βασικό απ' όλα όμως είναι, ότι η δράση τους θα έχει αντίδραση και από αυτή θα προκύψει μια σύνθεση-και αυτή η σύνθεση θα είναι η δύναμη που θα ωθήσει την κοινωνία στο δρόμο προς το μέλλον. Για να γίνουν όμως όλα αυτά πραγματικότητα πρέπει πρωτίστως ν' αλλάξει η ρίζα του προβλήματος η ''παιδεία''. Έτσι μόνο θα έχουμε μία κοινωνία δημιουργική, όπου οι άνθρωποι του πνεύματος και των τεχνών θα διδάξουν στους νέους πρωτοπόρες ιδέες, αλλά θα διδαχθούν και από τους νέους την ζωντάνια και την φαντασία. Μόνο έτσι θα προκύψη μια κοινωνία που θα έχει, πάνω απ' όλα, τον Άνθρωπο μέσα της. Με την πάροδο του χρόνου θ' απαλλαγούμε από τα κακώς κείμενα του παρελθόντος και κάποια στιγμή θα μπορέσουμε να γευτούμε τους υπέροχους καρπούς αυτής της προσπάθειας:τη γνήσια δημοκρατία και την ευημερία για όλους ανεξαιρέτως.